وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا و هرك را استطاعت نيست از شما از روى توانائى و توانگرى أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ كه بنكاح درآرد زنان آزاد گرديده را فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ پس بايد كه بخواهد بزنى آنچه مالك آنست دستهاى شما مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ از كنيزكان شما كه گرويدگانند وَ اللَّهُ أَعْلَمُ و خدا داناترست بِإِيمانِكُمْ بگرويدن شما كه تفاضلى كه در ميان شما باشد در ايمان بَعْضُكُمْ برخى از شما كه عبيد و اماءايد مِنْ بَعْضٍ از برخى ديگر يعنى همه مشتركيد در ايمان يا شما از يكديگريد در نسب ، و پدر همه شما آدم ع است فَانْكِحُوهُنَّ پس بخواهيد كنيزكان را بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ به دستورى خداوندان ايشان چه ايشان مملوك ديگرىاند وَ آتُوهُنَّ و بدهيد به كنيزكان نكاح كرده أُجُورَهُنَّ مهرهاى ايشان بِالْمَعْرُوفِ به نيكوئى يعنى بىكاس و مضايقه و دادن مهر به ايشان هم باذن مالكان ايشان بايد مُحْصَناتٍ در حالتى كه اين كنيزكان نگاه‌دارنده فروج خود باشند غَيْرَ مُسافِحاتٍ نه زناكنندگان به آشكارا وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ و نه فراگيرندگان دوستان پنهانى فَإِذا أُحْصِنَّ پس آن هنگام كه ايشان نگاه دارند فروج خود را از حرام به سبب تزويج و حفص به صيغه مجهول مىخواند و معنى آنست كه آن هنگام كه جوارى شوهر كرده شدند فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ پس اگر بيايند بزنا فَعَلَيْهِنَّ پس بر ايشان لازم بود نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ نيمهء آنچه لازم است بر زنان آزاد بىشوهر مِنَ الْعَذابِ از حدى كه خدا مقرر كرد و حد زن آزاد بىشوهر صد تازيانه است و از آن كنيزك پنجاه تازيانه باشد و زن آزاد را تغريب عام است امام شافعى رح مىگويد كه تغريب كنيزك نصف عام باشد امام اعظم رح فرموده كه ميان جلد و نفى جمع نكنند مگر براى سياست و در همه مذهب در زنا عبيد و اماء رجم نيست ذلِكَ آن نكاح كنيزكان لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ براى آن كسيست كه ترسد از رنج سخت يعنى از مشقت آنكه در زنا افتد مِنْكُمْ از شما كه غربائيد وَ أَنْ تَصْبِرُوا و آنكه صبر كنيد از نكاح كنيزكان خَيْرٌ لَكُمْ بهترست مر شما را و به احتياط نزديك‌تر در صيانت ولد خود از بندگى وَ اللَّهُ غَفُورٌ و خدا آمرزنده است مر كسى را كه صبر نتواند كرد از نكاح اماء رَحِيمٌ مهربانست به رخصت بندگان در آن .